نمی دانم از کجا آمد و از کی شروع شد؟ فقط می دانم که لحظه لحظه ام را به بازی گرفته. خوب می دانم که باید تظاهر کنم به شادی به بی غمی در غیر اینصورت با روان بچه ها هم بازی خواهم کرد. به قول عزیزی شاید این روح من باشد که مدام در تقلاست که هیچ چیزی نمی تواند راضیم کند. می دانم که وقتی به پشت سر خیره می شوم و فقط یک رد پا می بینم این رد پای خودم نیست می دانم وقتی برای اینکه دستم را بگیرد به بالاترین نقطه ی ممکن می روم و نمی یابمش از پایین مراقب من است می دانم می دانم می دانم. دیروز دختر کوچکم در حالی که با چادر نماز سفیدش درست مثل یک فرشته شده بود گفت: مامان من نماز خواندم ولی خدا چرا پیش من نمی اد. نمی دانستم چه جوابی بدهم اگر می گفتم خدا همین جاست دوباره می گفت چرا من نمی بینمش اگر می گفتم خدا دیدنی نیست متعجب می شد و در ادراک محدودش نمی گنجید. خدایا عقل من محدودتر از گنجیدن تو در انست کمکم کن خدایا می خواهم آرامش را به من بازگردانی.
ادامه مطلب

این دوتا فرشته هدیه های زیبای خدا برای من هستند.