فرشته مهربان به خواب مادری آمد واو را به آمدن بچه ای نوید داد. مادر با نگرانی رو به فرشته کرد وگفت: او را چگونه بزرگ کنم؟ فرشته مهربان تصویر دو تا پرنده را نشان داد وگفت: مثل آنها. تا زمانی که فرزندت کوچک است بیش ترین ارتباط را با او داشته باش. وقتی به سن هفت سالگی رسید، آرام آرام آداب و مهارت های زندگی کردن را به او بیاموز و وقتی به سن بلوغ رسید، خودت را کمی کنار بکش تا شانه های او زیر بار قرار بگیرد. همان کاری که پرنده ها با بچه هایشان می کنند.

بچه متولد شد، ولی مادر حرف های فرشته مهربان را فراموش کرد وتنها کاری که توانست بکند این بود که فرزندش همیشه نمره 20 بگیرد، در حالی که فرزند او هیچ یک از مهارت های زندگی کردن را نیاموخته بود.

پدری همواره سه فرزندش را تشویق می کرد. اولی را به خاطر این که خوب درس می خواند، دومی را به خاطر این که خوب نقاشی می کرد و سومی را به خاطر این که کفش های بابا را خوب واکس میزد و برق می انداخت.

امروز هرسه فرزند بزرگ شده اند و هر سه در زندگی موفق اند. چون هر کدام از آنها احساس می کردند چیزی دارند که به خاطر آن در زندگی احساس مهم بودن کند.

تربیت کردن:

تربیت کردن، مثل راه است، طی باید کرد.

تربیت کردن، مثل مساله است حل باید کرد.

تربیت کردن، تعهد است، عمل باید کرد.

تربیت کردن، مثل باغبانی است، عشق باید ورزید. 

تربیت کردن، دراز مدت است، صبر باید کرد.

تربیت کردن، دشوار است، تحمل باید کرد

تربیت کردن، راز است، کشف باید کرد.

تربیت کردن، هدیه است، قبول باید کرد.

تربیت کردن، تفریح است، بازی باید کرد.

تربیت کردن، مثل قالی بافتن است، گره باید زد.

 محروم نکنیم:

طبیعت بهترین درسها را به بچه ها می دهد. ان ها را از طبیعت محروم نکنیم.

دوستان، بهترین راه اجتماعی شدن را به فرزندانمان می اموزند، انها را از داشتن دوست محروم نکنیم.

صحبت کردن در جمع، بهترین راه برای ابراز وجود است. بگذاریم فرزندانمان فرصت سخن گفتن در جمع را داشته باشند.

کتاب، بهترین راهنما برای فرزندان است، ان ها را از ابتدای زندگی با کتاب اشنا کنیم.

 هنر، بهترین راه برای بیان خویشتن است. فرزندانمان را با هنرهای مختلف اشنا کنیم.

او باید بداند که همه مردم عادل وهمه آنها صادق نیستند. اما به پسرم بیاموزید که به ازای هر شیاد، انسان های درست وصدیق هم وجود دارند. به او بگویید در ازای هر سیاستمدار خودخواه، رهبر جوانمردی هم وجود دارد. به او بیاموزید که در ازای هر دشمن، دوستی هست. می دانم که وقت می گیرد، اما به او بیاموزید اگر با کار و زحمت خودش، یک دلار کاسبی کند بهتر از این است که جایی روی زمین پنج دلار پیدا کند. به او بیاموزید که از باختن پند بگیرد و از پیروز شدن لذت ببرد. اورا از غبطه خوردن بر حذر دارید. به او نقش مهم کتاب در زندگی را اموزش دهید. به او بگویید تعمق کند. به پرندگان در حال پرواز در دل اسمان دقت کند. به گل های درون باغچه، به زنبورها که در هوا پرواز می کنند، دقیق شود. به پسرم بیاموزید که در مدرسه بهتر این است که مردود شود، اما با تقلب به قبولی نرسد. به پسرم یاد بدهید با ملایم ها، ملایم وبا گردن کش ها، گردن کش باشد. به او بگویید به عقایدش ایمان داشته باشد، حتی اگر همه در جهت خلاف او حرف بزنند. به پسرم یاد بدهید که همه حرف ها را بشنود و حرفی را که به نظرش درست می رسد انتخاب کند. ارزش های زندگی را به پسرم اموزش دهید. اگر می توانید به پسرم یاد دهیدکه در اوج اندوه تبسم کند. به او بیاموزید که در اشک ریختن خجالتی وجود ندارد. به او بیاموزید که می تواند برای فکر و شعورش مبلغی تعیین کند، اما قیمت گذاری برای دل بی معناست. به او بگویید تسلیم هیاهو نشود و اگر خود را بر حق می داند پای سخنش بیاستد. وبا تمام قوا بجنگد. در کار تدریس به پسرم ملایمت به خرج دهید، اما از او یک ناز پرورده نسازید. بگذارید که شجاع باشد. به او بیاموزید که به مردم اعتقاد داشته باشد. توقع زیادی است اما ببینید چه می توانید بکنید، پسرم کودک کم سال وبسیار خوبی است.

      اگر شما بخواهید به معلم فرزند خود نامه بنویسیدودرآن در خواست خود را در مورد  تعلیم وتربیت فرزندتان بیان کنید، چه خواهید نوشت؟   

                                                                                گرفته شده از نوشته محرم مینایی

مهرورزان زمان های کهن

هرگز از خویش نگفتند سخن

که در آنجا که توئی

بر نیاید دگر آواز از من

ما هم این رسم کهن را بسپاریم به یاد

هر چه میل دل دوست،

بپذیریم به جان؛

هر چه جز میل او،

                       بسپاریم به باد!

آه!

                    باز این دل سرگشته من

یاد آن قصه شیرین افتاد:

بیستون بود وتمنای دو دوست.

آزمون بود وتماشای دو عشق.

در زمانی که چو کبک،

خنده می زد شیرین؛

تیشه می زد فرهاد!

نه توان گفت به جانبازی فرهاد، افسوس،

نه توان کرد زبیدردی شیرین فریاد.

کار شیرین به جهان شور برانگیختن است!

عشق در کام کسی ریختن است!

کار فرهاد، برآوردن میل دل دوست

خواه با شاه در افتادن و گستاخ شدن

خواه با کوه درآویختن است.

رمز شیرینی این قصه کجاست؟

که نه تنها شیرین،

بی نهایت زیباست:

آن که اموخت به ما درس محبت می خواست:

جان، چراغان کنی از عشق کسی

به امیدش ببری رنج بسی.

تب وتابی بودت هر نفسی .          

 به وصالی برسی یا نرسی!       

                                         سینه بی عشق مباد!